1 მხოლოდ ღმერთს ელის მდუმარედ ჩემი სული; მისგანაა ჩემი ხსნა.
2 მხოლოდ ის არის ჩემი კლდე და ჩემი ხსნა, ჩემი სიმაგრე - დიდად არ წავბორძიკდები.
3 როდემდე დაესხმით თავს ადამიანს, შეეცდებით მის წაქცევას, როგორც გადახრილ კედელს, ყორეს მორყეულს.
4 განიზრახეს სიმაღლიდან მისი გადმოგდება; სიცრუეს მიმართავენ, პირით აკურთხებენ, გულით კი სწყევლიან.
5 მხოლოდ ღმერთს ელოდება სული ჩემი მდუმარედ, რადგან მისგან არის ჩემი იმედი.
6 მხოლოდ ის არის ჩემი კლდე და ხსნა ჩემი, ჩემი სიმაგრე - არ შევირყევი.
7 ღმერთისგან არის ჩემი ხსნა და ჩემი ღირსება; ღმერთია ჩემი სიმაგრე და თავშესაფარი.
8 მას მიენდეთ ყოველჟამს, ხალხნო, თქვენი გულები გადმოღვარეთ მის წინაშე; ღმერთია ჩვენი თავშესაფარი.
9 არარაობა არიან მოკვდავნი, ცრუობენ კაცთა შვილები; სასწორზე რომ დადო, ყველა ერთ ამოსუნთქვაზე მსუბუქია.
10 ნუ დაამყარებთ იმედს მძარცველობაზე და მტაცებლობას ნუ გამოედევნებით; თუ გაგიმრავლდა სიმდიდრე, გულს ნუ მიიდრეკ მისკენ.
11 ერთხელ თქვა ღმერთმა და ორჯერ მოვისმინე, რომ ღმერთისაა ძალა.
12 შენია უფალო წყალობა, რადგან შენ მიუზღავ თითოეულს მისი საქმისამებრ.