1 მწამდა, რასაც ვამბობდი, „დავიტანჯე, ფრიად დავიტანჯე.”
2 ვთქვი ჩემი აჩქარებისას, „ყოველი კაცი ცრუა!”
3 რით გადავუხადო უფალს ყოველივესთვის, რაც მე მომიზღო?
4 თასს შეწევნისას ავიღებ და უფლის სახელს წარმოვთქვამ;
5 ჩემს აღთქმებს უფლისადმი შევასრულებ მთელი მისი ერის წინაშე.
6 ძვირფასია უფლის თვალში სიკვდილი მისი წმიდებისა.
7 გევედრები, უფალო, რადგან მე მორჩილი ვარ შენი; მორჩილი ვარ შენი, ძე შენი მხევლისა, გახსენი ჩემი ბორკილები.
8 შენ შემოგწირავ ქების შესაწირავს და უფლის სახელს მოვუხმობ.
9 ჩემს აღთქმებს უფლისადმი შევასრულებ მთელი მისი ერის წინაშე,
10 უფლის სახლის ეზოში, შენს შუაგულში, იერუსალიმო! ალელუია!