1 ფსალმუნი დავითისა. გასახსენებელი. უფალო, შენი განრიხსებისას ნუ მამხილებ და შენი რისხვის ჟამს ნუ დამსჯი.
2 რადგან შენი ისრები ჩემშია განწონილი და შენი ხელი მამძიმებს მე.
3 არ არის ჯანსაღი ადგილი ჩემს სხეულში შენი რისხვის გამო; არ არის მშვიდობა ჩემს ძვლებში ჩემი ცოდვის გამო.
4 რადგან ცოდვანი ჩემნი გასცილდნენ ჩემს თავს, მძიმე ტვირთივით დამძიმდნენ ჩემზე.
5 აყროლდნენ, დალპნენ ჩემი წყლულები ჩემი უგუნურების გამო.
6 წელში მოვიხარე, ერთობ დავმდაბლდი, მთელ დღეს ნაღვლიანი დავიარები.
7 რადგან ჩემი წელი გათანგულია სიცხით და აღარ არის ჯანსაღი ადგილი ჩემს სხეულში.
8 დავუძლურდი და დავძაბუნდი მეტისმეტად, ვღრიალებ ჩემი გულის სატკივრით.
9 უფალო, შენს წინაშეა ყველა ჩემი სურვილი, და ჩემი ოხვრაც დაფარული არ არის შენგან.
10 ჩემი გული თრთის, ძალღონე განმიდგა, და თვალთა ჩემთა სინათლე – აღარც ის არის ჩემთან.
11 ჩემი მოყვარულნი და მეგობარნი განერიდნენ ჩემს წყლულებს, და ჩემი ახლობლები შორს განმიდგნენ.
12 მახე დამიგეს ჩემი სულის მაძიებლებმა, ჩემი სიავის მსურველები ბჭობენ ჩემს დაღუპვაზე და მთელ დღეს მზაკვრობაზე ფიქრობენ.
13 მე კი ვერ ვისმენ, ვითარცა ყრუ და ვითარცა მუნჯი, პირს რომ ვერ აღებს.
14 და დავემგვანე კაცს, რომელსაც არ ესიმის და რომლის ბაგეებსაც არ გააჩნია პასუხი.
15 რადგან შენ გელოდები, უფალო. შენ უპასუხე, უფალო, ღმერთო ჩემო.
16 რადგან ვთქვი: „ნუმც გაიხარონ ჩემზე; თუ ფეხი გადამიბრუნდა, გაბატონდებიან ჩემზე.”
17 მარცხისთვის მე მზადა ვარ, და ჩემი სატკივარი ჩემს წინაა მუდამ.
18 რადგანაც ჩემს ბრალს განვაცხადებ, ვიდარდებ ჩემს ცოდვაზე.
19 ჩემი მტრები კი ცოცხლობენ, ძლიერდებიან, და მრავლდებიან ჩემი ამაოდ მოძულენი.
20 კეთილის წილ ბოროტის გადამხდელნი მმტრობენ იმისთვის, რომ კეთილს ვცდილობ.
21 ნუ მიმატოვებ, უფალო, ღმერთო ჩემო, ნუ განმშორდები.
22 გამოეშურე ჩემს შესაწევნად, უფალო, მშველელო ჩემო!