1 როცა დააბრუნა უფალმა ტყვენი სიონზე, თავი სიზმარში გვეგონა.
2 მაშინ სიცილით აივსო ჩვენი პირი და ჩვენი ენა - სიხარულის შეძახილით. მაშინ ამბობდნენ ერებს შორის: დიადი საქმე მოიმოქმედა მათთვის უფალმა.
3 დიადი საქმე მოიმოქმედა ჩვენთვის უფალმა. ვიმხიარულოთ.
4 უფალო, დააბრუნე ჩვენი ტყვეები, ვით ნაკადები ნეგების მიწაზე.
5 ცრემლით მთესველნი სიხარულის შეძახილებით მოიმკიან.
6 მიდის და ტირის თესლის მთესველი, მოდის და სიხარულის შეძახილებით მოაქვს თავისი ძნები.