მთავარი ›ბიბლია ›ფსალმუნები

ძველი აღთქმა · ფსალმუნები

ფსალმუნები 21

21

1 ღმერთო ჩემო! ღმერთო ჩემო! რად მიმატოვე? რატომ ხარ შორს, როცა საშველად შემოგღაღადებ?

2 ღმერთო ჩემო! მოგიხმობ დღისით - არ მპასუხობ, ღამით - და არა მაქვს მოსვენება.

3 შენ კი წმიდაო, ისრაელის ხოტბათა შორის მკვიდრობ.

4 შენ გენდობოდნენ ჩვენი მამები, გენდობოდნენ და იხსენი კიდეც.

5 შენ შემოგღაღადეს და გადარჩნენ; მოგენდნენ და არ გაწბილებულან.

6 მე კი მატლი ვარ და არა კაცი, საძრახისი ადამიანთა და საძულველი ერის მიერ.

7 ყველა, ვინც მხედავს, დამცინის; მქირდავენ და თავს აქნევენ.

8 უფალს მიენდო და უფალმა იხსნას; მან გადაარჩინოს, რაკი ისურვა იგი.

9 რადგან შენ გამომიყვანე დედის მუცლიდან და დამამშვიდე მის მკერდზე.

10 დაბადებიდანვე შენ მოგანდეს ჩემი თავი; დედის მუცლიდანვე ჩემი ღმერთი ხარ შენ.

11 ნუ განმშორდები, რადგან ახლოა უბედურება, შემწე კი არავინაა.

12 უამრავი ხარი შემომერტყა გარს, ალყაში მომიქციეს ბაშანის ძლიერმა ხარებმა.

13 პირი დააღეს ჩემს წინააღმდეგ, მსხვერპლს დადევნებული და მბრდღვინავი ლომივით.

14 წყალივით დავიღვარე და დაიშალნენ ჩემი ძვლები; ცვილს დაემსგავსა ჩემი გული, დადნა ჩემს შინაგანში.

15 თიხასავით გამოიფიტა ჩემი ძალა; ენა სასაზე მიმეკრა, ჩამიყვანე სიკვდილის მტვერში.

16 რადგან გარს შემომეხვივნენ ძაღლები, ბოროტმოქმედთა ხროვა წრედ შემომერტყა, ხელ-ფეხი განმიგმირეს.

17 მთელი ჩემი ძვლები დაითვლება; ნიშნის მოგებით მიყურებენ.

18 ჩემს სამოსელს ინაწილებენ და წილს ყრიან ჩემს მოსასხამზე.

19 შენ კი, უფალო, ნუ დამშორდები; სიმძლავრევ ჩემო, ჩემდა შემწედ გამოეშურე.

20 იხსენი ჩემი სული მახვილისგან და ძაღლებისგან სიცოცხლე ჩემი.

21 ლომის ხახისგან მიხსენი და გარეული ხარების რქისგან.

22 ვუამბობ ჩემს ძმებს შენს სახელზე, კრებულთა შორის შეგასხამ ხოტბას.

23 უფლის მოშიშნო, აქეთ იგი; ადიდეთ იგი, იაკობის შთამომავალნო და გეშინოდეს მისი, ისრაელის მთელო მოდგმავ.

24 რადგან არ მოიძულა და არ უგულებელყო მან ჩაგრულის ტანჯვა და არ დაუფარავს სახე მისგან, არამედ უსმინა მას, როცა საშველად მოუხმობდა.

25 ხოტბას შეგასხამ დიდ კრებულში, შენთა მოშიშთა წინაშე აღგისრულებ აღთქმულს.

26 შეჭამენ ღარიბები და დანაყრდებიან, ადიდონ უფალი მისმა მაძიებლებმა; უკუნისამდე იცოცხლონ თქვენმა გულებმა.

27 გაიხსენებენ და დედამიწის ყოველი კიდიდან დაბრუნდებიან უფალთან და თაყვანს გცემს ყველა ერი.

28 რადგან უფალს ეკუთვნის მეფობა და ის არის მბრძანებელი ერებისა.

29 შეჭამს და თაყვანს გცემს ქვეყნის ყველა ამაყი; მის წინაშე ქედს მოიხრის ყველა, ვინც მტვრად უნდა იქცეს, ვისაც არ ძალუძს საკუთარი სიცოცხლის გადარჩენა.

30 შთამომავლობა მოემსახურებიან მას და თაობებს მოუთხრობენ უფლის შესახებ.

31 მოვლენ და განუცხადებენ მის სიმართლეს ხალხს, ჯერ არ შობილს და მოუთხრობენ იმაზე, რაც უფალმა მოიმოქმედა.

ფსალმუნები — თავები

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31
  32. 32
  33. 33
  34. 34
  35. 35
  36. 36
  37. 37
  38. 38
  39. 39
  40. 40
  41. 41
  42. 42
  43. 43
  44. 44
  45. 45
  46. 46
  47. 47
  48. 48
  49. 49
  50. 50
  51. 51
  52. 52
  53. 53
  54. 54
  55. 55
  56. 56
  57. 57
  58. 58
  59. 59
  60. 60
  61. 61
  62. 62
  63. 63
  64. 64
  65. 65
  66. 66
  67. 67
  68. 68
  69. 69
  70. 70
  71. 71
  72. 72
  73. 73
  74. 74
  75. 75
  76. 76
  77. 77
  78. 78
  79. 79
  80. 80
  81. 81
  82. 82
  83. 83
  84. 84
  85. 85
  86. 86
  87. 87
  88. 88
  89. 89
  90. 90
  91. 91
  92. 92
  93. 93
  94. 94
  95. 95
  96. 96
  97. 97
  98. 98
  99. 99
  100. 100
  101. 101
  102. 102
  103. 103
  104. 104
  105. 105
  106. 106
  107. 107
  108. 108
  109. 109
  110. 110
  111. 111
  112. 112
  113. 113
  114. 114
  115. 115
  116. 116
  117. 117
  118. 118
  119. 119
  120. 120
  121. 121
  122. 122
  123. 123
  124. 124
  125. 125
  126. 126
  127. 127
  128. 128
  129. 129
  130. 130
  131. 131
  132. 132
  133. 133
  134. 134
  135. 135
  136. 136
  137. 137
  138. 138
  139. 139
  140. 140
  141. 141
  142. 142
  143. 143
  144. 144
  145. 145
  146. 146
  147. 147
  148. 148
  149. 149
  150. 150