1 მიუგო იობმა და თქვა:
2 "რით შეწევნიხარ უძლურს და რითი გიხსნია უძალო მკლავი?
3 რა რჩევა მიგიცია სიბრძნეს მოკლებულისთვის? თუ გიუხვია სიბრძნის სწავლებაში?
4 ვისთვის წარმოსთქვი ეს სიტყვები და ვისი სული გამოდიოდა შენგან?
5 ლანდები ძრწიან წყლებისა და მათში მობინადრეთა ქვეშ,
6 გაშიშვლებულია შავეთი მის წინაშე და არა აქვს საფარველი შავეთს.
7 მან განავრცო ჩრდილოეთი სიცარიელეზე, არაფერზე დაჰკიდა დედამიწა;
8 იგი ჰკრავს წყლებს თავის ღრუბლებში და არ სკდება ღრუბელი მათ ქვეშ.
9 სახეს უფარავს მთვარეს და თავისი ღრუბელი განავრცო მასზე;
10 წრე შემოავლო წყალთა ზედაპირს ისევე, როგორც საზღვარი ნათელს ბნელთან ერთად;
11 ზეცის სვეტები თრთიან და ძრწიან მის რისხვაზე;
12 თავისი ძალით დააცხრო ზღვა და თავისი გამჭრიახობით შემუსრა ზღვის ურჩხული;
13 თავისი სულით გააბრწყინა ცანი და მისმა ხელმა განგმირა სრიალა გველი;
14 აჰა, ეს არის კიდეები მისი გზებისა და რა ცოტა რამ გვსმენია მასზე! ვინ ჩასწვდება მისი ძლიერების გრგვინვას?”