1 შემართულია შენს თავზე ურო, დაიცავი ციხე-სიმაგრე, გზისკენ იყურე, წელი გაიმაგრე, ძალა მოიკრიბე!
2 რადგან დააბრუნა უფალმა იაკობის დიდება, როგორც დიდება ისრაელისა! რადგან გაძარცული ჰყავდათ ისინი მძარცველებს, აჩანაგებდნენ მათ ვენახებს.
3 წითლად შეიღება გმირთა ფარები, მეწამული მოსავთ მეომრებს; ცეცხლებს აკვესებს ეტლების ფოლადი, როცა მზადაა საბრძოლველად, და ირხევიან კვიპაროსის შუბები.
4 დაქრიან ქუჩებში ეტლები, მოედნებზე დაგრიალებენ, ჩირაღდნის ალივით ლაპლაპებენ, ელვასავით ელავენ.
5 გაიხსენებს თავის ძლიერებს, მაგრამ სრბოლისას წაიფორხილებენ, მიაწყდებიან კედლებს და საფარს მოაწყობენ.
6 გაიღება მდინარეთა ჭიშკრები და აირ-დაირევა სასახლე.
7 გადაწყდა: გაშიშვლდება, გაიტაცებენ! მისი მხევლები მტრედის ხმაზე მოთქვამენ, გულში ხელს იცემენ.
8 წყლისგან დაიცალა, ნინევე – წყალსატევი, ისინი კი გარბიან. „დადექით! დადექით!” მაგრამ არავინ ბრუნდება უკან.
9 დაიტაცეთ ოქრო! დაიტაცეთ ვერცხლი! არ დაილევა მდიდრული ნახელავი – ძვირფასი ნივთები.
10 გატიალდა, გაოხრდა, გაპარტახდა! დადნა გული და კანკალებს მუხლები, მოწყდათ წელი, ფერი წაუვიდათ.
11 სად არის ლომთა ბუნაგი და – ბოკვერთა სანავარდო, სადაც დადიოდნენ ხვადი, ძუ ლომი და მათი ლეკვი, და არ იყო დამაფრთხობელი?
12 ლომი გლეჯს თავისი ლეკვებისთვის, და აღრჩობს თავისი ძუსთვის, ნატაცებით ავსებს ბუნაგს და გამოქვაბულს – დაგლეჯილი ნადავლით.
13 „აჰა, მითქვამს შენთვის,” – ამბობს ცაბაოთ უფალი, – „ცეცხლში დავწვავ შენს ეტლს, მახვილი შეჭამს შენს ბოკვრებს. შენს მტაცებლობას აღვკვეთავ ქვეყანაზე და აღარ გაისმება მოციქულთა ხმა.”